[EED]That day
posted on 18 Jan 2012 18:55 by mint0012 in EED
ในวันนั้น....วันที่เปลวไฟลุกท่วมอยู่รอบกาย ซากศพเรียงราย กลิ่นคาวเลือดที่เพิ่งจะเคยสัมผัสเป็นครั้งแรกคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ
ในวันนั้น เราสูญเสียคนที่รักที่สุดไปถึง2คน
ดวงตากลมโตสีเทาสั่นระริก ร่างของผู้เป็นพี่ชายที่แม้จะถูกคำสาปโซ่ตรวนมัดเอาไว้ ดาบเงินถูกแทงคาเอาไว้อยู่บนร่างนับสิบเล่มแต่ก็ยังโอบกอดร่างเล็กเอาไว้เพื่อปกป้องไม่ให้เป็นอะไรไป
“ปี๊....”
พี่ชาย...พี่ชาย....เงยหน้ามองเราสิ ส่งยิ้มให้เราหน่อย...
“ปี๊!! ปี๊!!!”เด็กน้อยส่งเสียงร้องน้ำตานองหน้าเมื่อผู้เป็นพี่ชายยังคงนิ่งไม่มีปฏิกิริยากับเสียงร้องเรียกของตนอย่างผิดปกติ เพราะปกติต่อให้เขากระซิบเบาๆพี่ชายก็ได้ยิน
พาเฟ่ต์หันไปอีกด้าน ร่างของชายหนุ่มผมแดงเข้มที่ถูกย้อมไปด้วยเลือดนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น เด็กชายรีบคลานไปหาพร้อมกับใช้มือเล็กเขย่าๆร่างของผู้เป็นพ่ออย่างตื่นกลัว
“ป้อ...ป้อ...ฮึก...เฟ่ต์กลัว...ป้อ....”
เปลือกตาค่อยๆขยับก่อนจะปรือขึ้นอย่างช้าๆ ดวงตาสีทองเหลือบมองเด้กน้อยที่นั่งร้องไห้อยู่ข้างๆเขาด้วยสายตาอ่อนโยน
แกรนดิสพยายามใช้แรงที่ยังพอมีเหลืออยู่ยกมือขึ้นปาดน้ำตาออกให้ลูกชายคนเล็ก แต่เลือดที่เปื้อนอยู่บนมือของเขากลับทำให้ใบหน้าอ่อนเยาว์นั้นถูกป้ายไปด้วยสีแดงฉาน
“ดีจริง....ที่...ลูก....ปลอดภัย...”
“ป้อ...ป้อ! ฮึก..ปี๊จาย...ปี๊จายไม่ตอบ..ฮึก...เฟ่ต์..”
หัวหน้าเผ่าอินคิวบัสหนุ่มมองร่างของลูกชายคนโตที่อยู่ไม่ห่างกันมากนักก่อนจะหลุบตาต่ำลง เขารู้ดีว่าร่างนั้นไม่เหลือลมหายใจอีกต่อไปแล้ว
และเขาเอง...ก็รู้ตัวเองดีว่าใกล้จะหมดเวลาของเขาไปทุกทีๆแล้ว
แกรนดิสลืมตาขึ้นอีกครั้ง
แต่อย่างน้อย....ขอแค่เจ้าเท่านั้น....ขอแค่เจ้าที่ยังมีชีวิตอยู่...
“พาเฟ่ต์... ต่อจากนี้ เจ้าจะเป็นรัชทายาท...คนใหม่ของนครจันทรา หน้าที่อันหนักหน่วงจะตกลงมาอยู่กับเจ้า เจ้าจะต้องเข้มแข็ง...เพื่อประชาชนของเจ้า เพื่อ...ท่านแม่ของเจ้า..แค่ก!”ร่างสูงกระอักเลือดออกมา พาเฟ่ต์เห็นดังนั้นจึงยิ่งร้องไห้ออกมามากกว่าเดิม
“แง๊...ป้อ...ป้อ...พอแล้ว...”
“ต่อจากนี้..พ่อกับนูก้าร์...คงไม่มีโอกาสได้เลี้ยงดูเจ้าอีกแล้ว...แค่ก...ดูแล...ตัวเองให้ดี ดูแลแม่ด้วย...”
“ป้อ...ป้อ!! แง....”
แกรนดิสขยับยิ้มบาง ก่อนจะดันหัวพาเฟ่ต์ให้ลงมาซบอกพลางลูบหัวเบาๆ
”พ่อ..รักลูกนะ...นูก้าร์เอง...ก็รักลูกที่สุด”
เพราะเจ้าคือคนสำคัญที่สุดของพวกเรา….
มือนั้นค่อยๆร่วงหล่นลงไปที่พื้นพร้อมกับที่กองทหารของนครจันทราจะฝ่าเขตอาคมเข้ามาได้
“องค์ชายพาเฟ่ต์!!!”
พาเฟ่ต์ถูกพาออกไปให้ห่างจากสถานที่ที่เต็มไปด้วยซากศพนั้น ร่างเล็กร้องไห้ ดิ้นรนทุกวิถีทางที่จะกลับไปที่แห่งนั้น
ที่ที่คนที่เขารักและรักเขามากที่สุดได้จบชีวิตลงอยู่ตรงนั้น...
.
.
.
.
.
.
.
